Autor Wątek: Historia Alei Jana Pawła II w Kędzierzynie-Koźlu  (Przeczytany 2229 razy)

0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

Offline admin

Historia Alei Jana Pawła II w Kędzierzynie-Koźlu
« dnia: 09 - Styczeń - 2013 - 21:11:45 »
Historia Alei Jana Pawła II w Kędzierzynie-Koźlu


Aleja Jana Pawła II w Kędzierzynie-Koźlu  - od wielu lat jest główną arterią komunikacyjną Kędzierzyna wokół której budowano kolejne osiedla. Kiedyś planowano nawet, że będą nią jeździły tramwaje.



Jest jedną z najdłuższych ulic Kędzierzyna-Koźla, ma 2861 metrów. Po II wojnie światowej już trzykrotnie zmieniano jej nazwę. W 1945 roku po zajęciu Kędzierzyna przez Armię Czerwoną nazwano ją ulicą Józefa Stalina. W osiem lat później, gdy zmarł Generalissimus przemianowana została na Karola Świerczewskiego.

Był on polskim komunistą, uczestnikiem walk w Hiszpanii, generałem i dowódcą II Armii Wojska Polskiego oraz wiceministrem Obrony Narodowej, który zginął w 1947 roku pod Baligrodem w zasadzce urządzonej przez bandę UPA. Nazwa ta przetrwała do 1989 roku, kiedy to na wniosek grupy radnych powiatowych przemianowano ulicę Świerczewskiego na aleję Jana Pawła II.

Ale ulica ta istniała także przed drugą wojną światową. Od 1915 roku nazywała się się Lindenstrasse (ul. Lipowa) od licznych lip rosnących na poboczach. Zaczynała się od wiaduktu kolejowego, a kończyła się przy moście późniejszego Kanału Gliwickiego.
Nie była wówczas jeszcze reprezentacyjnym traktem miasta, gdyż jej zabudowa kończyła się na wysokim betonowym płotu szpitala oraz domku, w którym obecnie mieści się zakład optyczny. Dalej rósł tylko las sosnowy.

Najbardziej urbanizowana była w okolicach dworca kolejowego. Przy stacji, w miejscu, gdzie dzisiaj znajduje się parking, stał budynek z dużą salą widowiskową , w której odbywały się akademie, koncerty oraz... walki bokserskie.
W pobliżu znajdował się jedyny w mieście bar mleczny, apteka i filia Kozielskiej Kasy Oszczędnościowej. Budynek tej instytucji był jednym z nielicznych w Kędzierzynie, który mocno ucierpiał w czasie działań wojennych. Zachowała się jedynie ściana wschodnia z ogromnym kolorowym malowidłem przedstawiającym kobietę chowającą do kufra sakiewkę z pieniędzmi oraz diabła, który jej tę sakiewkę kradnie. Duży napis przekonywał, że „Kto nierozsądnie lokuje majątek, tego diabeł okradnie”. ( lub. kto źle lokuje majątek- tego diabeł zniszczy).

Po wyremontowaniu budynku, otwarto w nim bank inwestycyjny. Obecne działa tam oddział Banku Przemysłowo - Handlowego. Po drugie stronie ulicy, na skwerze sąsiadujący z kinem „Junak”, wybudowano w połowie lat 60-tych największa w powiecie placówkę handlową -Spółdzielczy Dom Handlowy „Chemik”.
Dzięki rozwojowi przemysłu chemicznego, pod koniec lat 50-tych ubiegłego wieku ruszyła rozbudowa Kędzierzyna. Przy ulicy Świerczewskiego wznoszono pierwsze budowle. Zakłady Przemysłu Azotowego rozpoczęły budowę zakładowego domu kultury „Chemik”, a Kędzierzyńskie Przedsiębiorstwo Budowlane przystąpiło do stawiania bloków mieszkalnych.

W jednym z nich, na rogu ulic Świerczewskiego i 1 Maja otwarto cieszącą się dużym wzięciem restaurację „Parkowa”. W pobliżu wybudowano też pierwsze w mieście trzy wielopiętrowe „żyletkowce”. Gdy w połowie lat 70-tych ubiegłego wieku przystąpiono do poszerzania jezdni i układania chodników, rosnące tam lipy zostały wycięte. W planach rozwoju Kędzierzyna zakładano, że w ciągu ulicy Świerczewskiego zbudowana będzie linia szybkiego tramwaju łączącego Kędzierzyn ze Sławięcicami.

Przy ulicy Świerczewskiego będącą już wtedy główną ulicą Kędzierzyna, budowano też coraz więcej obiektów użyteczności publicznej. Zakłady Chemiczne „Blachownia” zostały inwestorem hali sportowo-widowiskowej, w sąsiedztwie której „Azoty” wybudowały krytą pływalnię z zapleczem leczniczo-rehabilitacyjnym. Coraz prężniej rozwijająca się Robotnicza Spółdzielnia Mieszkaniowa „Chemik” budowała kolejne bloki mieszkalne. Po kilku latach przy ul. Świerczewskiego wyrosło 10 tysięczne osiedle „Piastów”. W planach była też zabudowa jej północnej strony.
W miejscu, w którym obecnie rośnie lasek, miało powstać osiedle mieszkaniowe dla sześciu tysięcy ludzi. Aby plany te zrealizować na osiedlu Blachownia ( w miejscu gdzie obecnie stoi zakład Bergera) rozpoczęto przygotowania do budowy fabryki domów. Kryzys gospodarczy drugiej połowy lat 70-tych plany te zniweczył.

Obecnie władze miasta planują przebudowanie części al. Jana Pawła II. Chodzi głównie o okolice kędzierzyńskiego dworca PKP. Ma tam powstać punkt przesiadkowy dla pasażerów miejskich autobusów. Gminni planiści chcą przebudować na rondo skrzyżowanie al. Jana Pawła II z ulicą Grunwaldzką. Inwestycja ma zostać zrealizowana wspólnie z koleją, która myśli też o remoncie pobliskiego wiaduktu. W przyszłości rondo ma powstac również na skrzyżowaniu pomiędzy ulicami Miłą i I Maja.



Źródło: regiopedia.pl


 

Offline beno

  • Wiadomości: 38
  • Płeć: Mężczyzna
Odp: Historia Alei Jana Pawła II w Kędzierzynie-Koźlu
« Odpowiedź #1 dnia: 24 - Maj - 2015 - 12:31:03 »
Ciekawa opowieść  :super: